ποιημα

Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

Με το αίμα μου σε ιστορώ πατρίδα μου

πολιτείες παραδομένες στο μπετόν
δρόμοι σημαδεμένοι με ξενικές επιγραφές
κάθε οικοδομή και μια τράπεζα
κάθε γωνιά κι ένα φροντιστήριο
κάθε διαμέρισμα κι ένα διαφθορείο
οι νέοι με τα μηχανάκια
τα αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιο
αναρίθμητα ξενοδοχεία και υπηρέτες
εκτρώσεις σε ιδιωτικά ιατρεία
οι άρρωστοι στους διαδρόμους των νοσοκομείων
δεκατρείς χιλιάδες δικηγόροι στην πρωτεύουσα
και οι εργολάβοι σε απεργία
με παγάκια και ξηρούς καρπούς
προδότες που δοξολογούνται
δωσίλογοι που αμείβονται
χαφιέδες που καταχωρούν τα ίχνη της αγωνίας μας

Διαβάστε περισσότερα: ποιημα

ΠΟΙΗΜΑ

Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

Φρόνιμα και ταπεινά πάω με κείνον που νικά.

Αν θέλεις να χαρείς τη λευτεριά νωρίς, γίνε προδότης, γίνε.

Θα 'ναι μαζί σου οι νόμοι και η πλερωμένη γνώμη.

Διαβάστε περισσότερα: ΠΟΙΗΜΑ

Βλαντιμιρ Μαγιακοβσκι - Επικαιροι αμιλητοι

Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκι - Επίκαιροι αμίλητοι

 

Την ώρα που αεροκοπανάνε οι άρχοντες
περί δημοκρατικής τάξης, ανάμεσά
μας οι αμίλητοι ζούνε.
Κι όσο σαν δούλοι εμείς μένουμε σιωπηλοί,
οι ηγεμόνες δυναμώνουν,
ξεσκίζουν, βιάζουν, ληστεύουν,
των ανυπόταχτων τα μούτρα
τσαλακώνουν.
Ετούτων των αμίλητων το πετσί, περίεργα θα ’λεγες είναι
φτιαγμένο.
Τους φτύνουνε καταπρόσωπο κι αυτοί σκουπίζουνε σιωπηλά το πρόσωπο το φτυμένο.
Να αγριέψουνε δεν το λέει η ψυχούλα τους,
και που το παράπονό τους να πούνε;
Απ’ του μισθού τα ψίχουλα, πώς να αποχωριστούνε;
Μισή ώρα, κι αν, βαστάει το κόχλασμά τους,
μετά αρχινάνε το τρεμούλιασμά τους.
Ει! Ξυπνήστε κοιμισμένοι!
Από την κορυφή ως τα νύχια ξεσκεπάστε τους,
άλλο δε μας μένει. 
 

ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ

Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

Του Γιώργου Σαρρή

Eίναι καιρός να μάθεις πια
ποιός εισαι
Να βγεις στο κρύο
κι όρθιος να σταθείς
Απέναντι από του εχθρού σου τα χαμόγελα
χωρίς χαμόγελο κανένα
να τον κοιτάξεις μες στα μάτια.

Διαβάστε περισσότερα: ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ

Bertolt Brecht

Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί. Οι έμποροι φωνάζουν γι’αγορές. Οιάνεργοι πεινούσαν.Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ’ το τραπέζι. Κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσήματα. Ζητάνε θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους. Για τις μεγάλες εποχές που θα’ ρθουν. Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο. Λεν πως είναι τέχνη να κυβερνάς το λαό. Είναι πολύ δύσκολη για τους ανθρώπους του λαού.

Bertolt Brecht