« »

Ποιηματα

Δημοσιεύθηκε : Κυριακή, 07 Οκτώβριος 2012
Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

     Μικρό ανθολόγιο ποιημάτων του Φωτη Αγγουλε

               Φασίστες

«Φασίστες ήρθανε στον τόπο μας,

φασίστες πήραν τα σπαρτά μας,

φασίστες σκότωσαν τ' αδέλφια μας

και τυραγνούνε τα παιδιά μας.

****

Κάψανε το φτωχό μας σπιτικό

και κούρσεψαν την πλούσια χώρα,

φασίστες ήρθανε και φέρανε

λιμό, θανατικό και μπόρα».

                 Αν...

Είν' ένα δάσος γύρω μας συρματοπλέγματα ψηλά

κι έχουν απ' έξω κλείσει

Διαβάστε περισσότερα: Ποιηματα

Γ,Σουρης

Δημοσιεύθηκε : Σάββατο, 22 Σεπτέμβριος 2012
Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχήν μας ράχη,

ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα

σεις το κρασί και τον καπνό που πίνετε μονάχοι

κι εμείς να σας κοιτάζομε με μάτι σαν γαρίδα.

Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει

βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει.

Διαβάστε περισσότερα: Γ,Σουρης

Μπρεχτ

Δημοσιεύθηκε : Τρίτη, 11 Σεπτέμβριος 2012
Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

       Μπέρτολτ Μπρέχτ 

Οποιος ακόμα ζει, δε λέει: Ποτέ!
Το σίγουρο δεν είναι σίγουρο.
Οπως ακριβώς είναι, έτσι δε μένει.
Οταν πουν ό,τι είχανε οι κυρίαρχοι να πούνε
Θα μιλήσουνε οι κυριαρχούμενοι.
Ποιος τολμάει να πει: Ποτέ;
Ποιος φταίει, σαν η καταπίεση παραμένει; Εμείς.
Ποιος θα φταίει σαν η καταπίεση συντριβεί; Εμείς πάλι.
Οποιος γονατισμένος είναι, όρθιος να σηκωθεί!
Οποιος χαμένος είναι, να παλέψει!
Οποιος την κατάστασή του έχει αναγνωρίσει, πώς να εμποδιστεί;
Γιατί οι νικημένοι του σήμερα είναι οι νικητές του αύριο
Και το Ποτέ γίνεται: Σήμερα ακόμα!».

 

 

ΠΟΙΗΜΑ

Δημοσιεύθηκε : Κυριακή, 19 Αύγουστος 2012
Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

Όσες καταιγίδες ξέσπασαν
στον κυματοθραύστη
του κορμιού μου,
τις θυμάμαι με νοσταλγία.
Όχι που μούσκεψαν
τα φτερά μου,
ούτε που σκούριασαν
τα ρολόγια διάρκειας,
αλλά επειδή φόρτισαν
κομματιασμένα κύτταρα
ικεσίας και χάδια ανενεργά.
Όσες καταιγίδες ξέσπασαν
στη ζωή μου,
τις φυλάω στη μνήμη
ανεξίτηλες,
τώρα που στέγνωσε
η ανέχεια και παρέδωσα
πνεύμα και σώμα στη σιωπή.

Ελένη Μαυρογονάτου

Ποιηση

Δημοσιεύθηκε : Παρασκευή, 17 Αύγουστος 2012
Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

σιγά σιγά το παρελθόν γίνεται
όλο και περισσότερο αίνιγμα
και το φως της μέρας δεν έχει επιείκεια γι’ αυτούς
που ενδίδουν
κι ύστερα είναι κι εκείνο το επικίνδυνο άστρο μιας
αναγνώρισης που άργησε
οι φίλοι που πέθαναν, οι άλλοι που χάθηκαν κυνηγώντας
κάτι άπιαστο λέξεις συμπόνοιας που κάνουν τον κόσμο ακόμα πιο τρωτό
κι αυτή η αίσθηση ότι όλα όσα ζήσαμε ήταν λάθος κι ότι
από αύριο ίσως αρχίσει η αληθινή μας ζωή.
Ποιόν θέλουμε να ξεγελάσουμε ή ποιός μας εμπαίζει?

Διαβάστε περισσότερα: Ποιηση