Κ. Βάρναλης. Ποιητής - «οδηγητής»

Δημοσιεύθηκε : Σάββατο, 13 Φεβρουάριος 2016
Αναρτήθηκε από τον/την Δημήτριος Φασούλας
 

Ἔτσι, στὴν σκοτεινὴ ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,
σὰν τὰ σκουλήκια κάθε φτέρνα
ὅπου μᾶς εὕρει, μᾶς πατεῖ:
δειλοί, μοιραῖοι κι ἄβουλοι ἀντάμα!
προσμένουμε, ἴσως, κάποιο θάμα!

Οι Μοιραίοι

Απαγγέλει ο Βάρναλης:

Οι Μοιραίοι.

Η Μπαλάντα του κυρ-Mέντιου.

Σκλάβοι Πολιορκημένοι. Πρόλογος.

 

Διαβάστε περισσότερα: Κ. Βάρναλης. Ποιητής - «οδηγητής»

Χαμένη ελπίδα

Δημοσιεύθηκε : Τετάρτη, 27 Μάιος 2015
Αναρτήθηκε από τον/την Δημήτριος Φασούλας

Η γριά βγήκε από τη μικρή καμαρούλα πατώντας στα νύχια κι ήρθε και κάθισε σταυροπόδι δίπλα στο τζάκι. Η φωτιά λαμποκοπούσε κι όξω ο αέρας σφύριζε· στα κεραμίδια δυο γάτες κυνηγιόντανε νιαουρίζοντας. Ο γέρος Κωσταντής έσκυβε το κεφάλι σταβρώνοντας τα χέρια στο στήθος του. Ανάμεσά τους καθότανε ο Γιάννης, τ’ όμορφο παληκάρι που τον είχανε πάρει από μικρό και θα τον κάνανε και γαμπρό στην κόρη τους, την Καλομοίρα.

Διαβάστε περισσότερα: Χαμένη ελπίδα

Παρουσίαση βιβλίου

Δημοσιεύθηκε : Κυριακή, 22 Μάρτιος 2015
Αναρτήθηκε από τον/την Δημήτριος Φασούλας

prosklisi-giannena

Η Μελένια και η Νεράιδα της αγάπης

Δημοσιεύθηκε : Δευτέρα, 26 Ιανουάριος 2015
Αναρτήθηκε από τον/την Δημήτριος Φασούλας

Η Μελένια και η Νεράιδα της αγάπης

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΠΑΡΡΗΣΙΑ το νέο βιβλίο της χωριανής μας Σοφίας Γραμμόζη Σωπίκη με τίτλο: "Η Μελένια και η Νεράιδα της Αγάπης" με εικονογράφηση από τον Γιαννιώτη εικονογράφο Χρήστο Δήμο.

" Η Μελένια συνεπαρμένη από μια περίεργη μουσική - κάλεσμα, αποφασίζει να επισκεφτεί τον μεγάλο πύργο βαθιά στο δάσος. Στο δρόμο συναντά μια μικρή νεράιδα και γίνονται φίλες. Μα τι καλές φίλες! Τι γίνεται, όμως, όταν η μικρή νεράιδα περνά πολλές δοκιμασίες; 
Πού σταματάει η αγάπη; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η φιλία;
Ένα λαϊκόμορφο παραμύθι, ύμνος στην αγάπη και στη φιλία, που μαγεύει μικρούς και μεγάλους".
 (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το ραντεβού του κυρίου Ανώνυμου........

Δημοσιεύθηκε : Τρίτη, 09 Δεκέμβριος 2014
Αναρτήθηκε από τον/την Ηλίας Μπέζας

Περπατούσε πάντα σκυφτός, μιλούσε λίγο και δεν κοίταζε ποτέ το συνομιλητή του στα μάτια. Ντρεπόταν, ήταν διστακτικός και σπάνια χαμογελούσε.

Είχε αργήσει στο ραντεβού και γι’ αυτό το βήμα του ήταν γοργό.

Το περίμενε καιρό αυτό το ραντεβού. Πολλές φορές είχε αναβληθεί με δική του υπαιτιότητα, άλλες φορές πάλι, ενώ εκείνος το ήθελε, οι συνθήκες δεν ήταν οι κατάλληλες για να πραγματοποιηθεί.

Καθώς περπατούσε, στο μυαλό του στριφογύριζαν χιλιάδες πράγματα που τον έκαναν να ιδρώνει.

Θυμήθηκε τα στερημένα παιδικά του χρόνια, τα φοιτητικά του χρόνια μακριά από το σπίτι του, τους μήνες που ήταν στρατιώτης κάπου ξεχασμένος στην πινέζα του χάρτη.

Πέρασαν γρήγορα από μπροστά του τα πρώτα χρόνια στη δουλειά, οι στιγμές του γάμου του και οι γεννήσεις των παιδιών του.

Διαβάστε περισσότερα: Το ραντεβού του κυρίου Ανώνυμου........