« »

Ρόμπερτ Χάινριχ Χέρμαν Κοχ

Δημοσιεύθηκε : Σάββατο, 24 Μάρτιος 2018

Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1843, στο χωριό Κλάουσταλ του Αννόβερου. Γιατρός και θεμελιωτής της μικροβιολογίας και της βακτηριολογίας. Το 1882, ο Κοχ ανακάλυψε τον βάκιλο της φυματίωσης του ανθρώπου (Mycobacterium tuberculosis, μυκοβακτήριο της φυματίωσης), τον γνωστό από τότε ως «Βάκιλο του Κοχ», καθώς επίσης και το μικρόβιο της χολέρας (Vibrio cholerae, Δονάκιον της χολέρας). Ακόμα, ασχολήθηκε συστηματικά με τις λοιμώδεις ασθένειες και συστηματοποίησε την έρευνα μέσω του μικροσκοπίου. Όλες οι μελέτες του άνοιξαν τον δρόμο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των επιδημιών.

Διαβάστε περισσότερα: Ρόμπερτ Χάινριχ Χέρμαν Κοχ

Γιάννης... o ...δωσίλογος

Δημοσιεύθηκε : Πέμπτη, 07 Δεκέμβριος 2017

Γιάννης Σπανομαρίδης

Ο Γιάννης Σπαρίδης (Γιάννης Σπανομαρίδης το πραγματικό του όνομα, 1898-1973) ήταν ένας ηθοποιός πολύ γνωστός για τον τύπο του Αρμένη που είχε δημιουργήσει κι έπαιζε στις επιθεωρήσεις.
Ήταν κομμουνιστής και στην κατοχή οργανωμένος στο ΕΑΜ.
Προς το τέλος της Κατοχής, τότε που οι Ρώσοι είχαν πάρει φαλάγγι τους Γερμανούς, ο Σπαρίδης διαπραγματευόταν με τον επιχειρηματία Αντώνη Ζερβό το μισθό του για τη συμμετοχή του στην επιθεώρηση που θα ανέβαινε στην «Αίγλη» του Ζαππείου.
Οι διαπραγματεύσεις τραβούσαν μέρες και μέρες, με το Σπαρίδη να επιμένει να πάρει το μισθό του και τον θεατρικό επιχειρηματία να προσπαθεί να κόψει κάτι….

Διαβάστε περισσότερα: Γιάννης... o...δωσίλογος

Σεργκέι Αϊζενστάιν

Δημοσιεύθηκε : Δευτέρα, 23 Ιανουάριος 2017

Σεργκέι ΑϊζενστάινΟ Σεργκέι Μιχαήλοβιτς Αϊζενστάιν ( 22 Ιανουαρίου 1898 - 11 Φεβρουαρίου 1948) ήταν Σοβιετικός σκηνοθέτης, θεωρητικός της τέχνης, της τεχνικής του κινηματογράφου και ένας από τους πρωτοπόρους του σοβιετικού αλλά και παγκόσμιου κινηματογράφου. Ο Αϊζενστάιν ήταν πρωτοπόρος στη χρήση του μοντάζ και το έργο του επηρέασε σημαντικά τους πρώτους σκηνοθέτες ταινιών.

Διαβάστε περισσότερα: Σεργκέι Αϊζενστάιν

Βαλιας Σεμερτζιδης

Δημοσιεύθηκε : Πέμπτη, 08 Νοέμβριος 2012

αΔεν ήταν μόνο τα σπαθιά που λαμποκοπούσαν, ούτε μόνο τα τουφέκια που «έπεφταν» αντιλαλώντας στα «άπαρτα βουνά», δεν ήταν μόνο μια διαδήλωση, ούτε μόνο ο τοίχος της Καισαριανής εκεί που οι αγωνιστές έφευγαν με ένα τραγούδι στα χείλη, δεν είναι μόνο ο εργάτης που κουβαλά ένα τσουβάλι, ή μια παρέα αγρότες σε ένα διάλειμμα της δουλειάς, ήταν κάτι βαθύτερο: Ηταν η Ανθρώπινη Πράξη, ο Αγώνας του Ανθρώπου, που άλλαζε τα «πράγματα», μεταμορφώνοντας ταυτόχρονα και τον ίδιο.

Διαβάστε περισσότερα: Βαλιας Σεμερτζιδης