« »

Δημοκρατική Ευρώπη και Φασισμός (μέρος II)

Δημοσιεύθηκε : Κυριακή, 02 Οκτώβριος 2016

Χαρακτηριστικά παραδείγματα, που έδειχναν την άνοδο του φασισμού στην Γερμανία και την πορεία του προς την εξάπλωση σε όλη την Ευρώπη αλλά και τον κόσμο. Η αντίδραση της Ευρώπης από αδιάφορη έως και υποστηρικτική προς τον Χίτλερ.

Ο Ναζισμός ή Εθνικοσοσιαλισμός είναι μορφή φασισμού που ενσωματώνει τον ρατσισμό και τον αντισημιτισμό. Ήταν η ιδεολογία του ναζιστικού κόμματος, που επέβαλε δικτατορικό καθεστώς στη Γερμανία το 1933 μέχρι το 1945, και συναφών κινημάτων σε άλλες χώρες. Ο ναζισμός αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1920 από επιδράσεις του παγγερμανισμού, της άκρας δεξιάς και της αντικομμουνιστικής κουλτούρας των Φράικορπς που δρούσαν στη Γερμανία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο.
Στις εθνικές εκλογές του 1932 το NSDAP (Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα) (NA)tionalso(ZI)alismus (Εθνικοσοσιαλισμός) είναι η ιδεολογία του NSDAP, αναδείχθηκε ως το ισχυρότερο κόμμα και κέρδισε τις περισσότερες έδρες στη νέα Βουλή με ποσοστό 37,2% και 230 έδρες, φέρνοντάς το στην πρώτη θέση στην Γερμανία. Ο 85χρονος πρόεδρος Πάουλ φον Χίντενμπουργκ, επηρεασμένος από την εθνικιστική κλίκα που είχε συγκεντρωθεί γύρω του, πίστεψε ότι μπορούσε να ελέγξει τους εθνικοσοσιαλιστές και κάλεσε τον Χίτλερ να αναλάβει την καγκελαρία (πρωθυπουργία).

Στις 30 Ιανουαρίου 1933 ο Αδόλφος Χίτλερ διορίστηκε καγκελάριος της Γερμανίας.


Στις 27 Φεβρουαρίου 1933 πυρπολήθηκε το Ράιχσταγκ (Κοινοβούλιο). Με τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ δόθηκε η ευκαιρία στον Χίτλερ να πείσει τον Πρόεδρο Χίντενμπουργκ να εκδώσει αναγκαστικό διάταγμα βάσει του άρθρου 48 του Συντάγματος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Με αυτό ο Χίντενμπουργκ εξουσιοδότησε στην ουσία τον Χίτλερ να καταργήσει τα κυριότερα πολιτικά δικαιώματα των Γερμανών για ένα διάστημα και να αρχίσει διωγμούς και συλλήψεις κομμουνιστών και αριστερών. Στις 24 Μαρτίου 1933 το Ράιχσταγκ αποφασίζει, με βάση τον Εξουσιοδοτικό νόμο, την παραχώρηση όλης της νομοθετικής εξουσίας στη χιτλερική κυβέρνηση.

1)1935, Ο Αδόλφος Χίτλερ ανακοινώνει τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας κατά παράβαση της Συνθήκης των Βερσαλλιών του 1919.ανακατάληψη του Σάαρ.


Αντίδραση Αγγλίας Γαλλίας: κρυφή υποστήριξη των φασιστικών δυνάμεων η οποία εκφράστηκε έντονα μέσω της "Πολιτικής Κατευνασμού" (‘Appeasement’)


2)1936,

α) Παραβιάζοντας τις Συνθήκες του Λοκάρνο και των Βερσαλλιών, η Γερμανία ανακαταλαμβάνει τη Ρηνανία.
β) Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος. Η Γερμανική αεροπορία (Luftwaffe) και η αντίστοιχη Ιταλική βομβάρδισαν πολλές πόλεις και χωριά. Ανάμεσα τους και τη βασκική πόλη Γκερνίκα (Guernica/Gernika).


Αντίδραση Αγγλίας Γαλλίας: κρυφή υποστήριξη των φασιστικών δυνάμεων η οποία εκφράστηκε έντονα μέσω της "Πολιτικής Κατευνασμού" (‘Appeasement’)


1938,
α)Η Αυστρία γίνεται επαρχία της Γερμανίας, μετά από τελεσίγραφο των Γερμανών, μία ημέρα πριν το δημοψήφισμα.


Αντίδραση Αγγλίας Γαλλίας: κρυφή υποστήριξη των φασιστικών δυνάμεων η οποία εκφράστηκε έντονα μέσω της "Πολιτικής Κατευνασμού" (‘Appeasement’)


β)Ο Τσάμπερλαίν (πρωθυπουργός της Αγγλίας)συναντά τον Χίτλερ στο Γκόντεσμπεργκ. Ο Χίτλερ απαιτεί άμεση επέμβαση και κατοχή της περιοχής των Σουδητών και αναγγέλλει ως επικείμενη ημέρα εισβολής την 28η Σεπτεμβρίου.


Αντίδραση Αγγλίας Γαλλίας:Υπογράφεται η Συμφωνία του Μονάχου μεταξύ της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και της Ιταλίας διακανονίζοντας τη διαμάχη για τη Σουδητία υπέρ της Γερμανίας. Η Σοβιετική Ένωση και η Τσεχοσλοβακία δεν προσκλήθηκαν.
Συνομολογείται το Γαλλογερμανικό Σύμφωνο (1938) περί του απαραβίαστου των υφισταμένων συνόρων.

1939,
16 Μαρτίου, Από το Κάστρο της Πράγας, ο Αδόλφος Χίτλερ ανακηρύσσει τη Βοημία και τη Μοραβία ως γερμανικό προτεκτοράτο.
3 Σεπτεμβρίου, Η Βρετανία, η Γαλλία, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία κηρύσσουν τον πόλεμο στην Γερμανία. (Η περίοδος από την κήρυξη των χωρών σε κατάσταση πολέμου μέχρι την εισβολή της Γερμανίας στη Γαλλία τον Απρίλιο του 1940 έμεινε γνωστή ως Ψεύτικος Πόλεμος)

Πηγή: Βικιπαίδεια


Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος.
Διαβάστε από τη Βικιπαίδεια

Συμπτώσεις: Και στην Ιταλία και στη Γερμανία ο ανώτατος άρχοντας, παραδίδει την εξουσία στους φασίστες. Δηλαδή η αστική τάξη και το κεφάλαιο των χωρών αυτών τους στηρίζουν. Το ίδιο κάνουν και οι κυβερνήσεις των άλλων κρατών.

Μέχρι και τις 6 Ιουνίου του 1944 δεν αποφασίζουν να ανοίξουν δεύτερο μέτωπο, ελπίζοντας ότι θα διαλύσει τη Σοβιετική Ένωση.

Ένα πολύ καλό βιβλίο που περιγράφει τη στάση των Άγγλων και Γάλλων τα κρίσιμα χρόνια πριν τον πόλεμο και αξίζει να διαβάσει κανείς:

Ποιος βοήθησε τον Χίτλερ 

 

 

 

 

 

Δημοκρατική Ευρώπη και Φασισμός (μέρος I)    Δημοκρατική Ευρώπη και Φασισμός (μέρος III)