Νικολάϊ Οστρόφσκι (Βίλια, 16 Σεπτεμβρίου του 1904 - Μόσχα 22 Δεκέμβρη του 1936). Φτωχή, πολύ φτωχή η οικογένειά του, έτσι ο μικρός Νικολάϊ σε ηλικία μόλις 11 ετών σταματά την βασική του εκπαίδευση στο ιερατικό σχολείο του χωριού του και αρχίζει να εργάζεται.
Το 1917 γράφεται και πάλι στο σχολείο για να συνεχίσει τις σπουδές του. Όμως μόλις έχει ξεσπάσει η Οκτωβριανή Επανάσταση και ο νεαρός Νικολάι ένθερμος οπαδός της συμμετέχει με ενθουσιασμό ενεργά για την επικράτησή της, γεμάτος οράματα και ιδανικά για δικαιοσύνη-ανθρωπισμό-ισότητα. Στις 20 Ιουλίου 1919 γίνεται μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας και τον Αύγουστο του 1920 θα καταταγεί Εθελοντής στην Ταξιαρχία Ιππικού του Κόκκινου Στρατού.
Έχει ήδη αρχίσει ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Το τάγμα του Νικολάι μάχεται ενάντια των δυνάμεων της Πολωνίας. Κατά την διάρκεια μάχης στο μέτωπο, ο Νικολάι τραυματίζεται σοβαρά και αποστρατεύεται.
1921. Ο Νικολάι εργάζεται σε εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ουκρανία. Συγχρόνως σπουδάζει ηλεκτρονικός και είναι γραμματέας της Κομμουνιστικής Νεολαίας. Αν και δεν έχει συνέλθει ακόμα πλήρως από τον τραυματισμό του στο πολεμικό μέτωπο, ασθενεί και πάλι βαριά με αποτέλεσμα να διακόψει τις σπουδές του. Μετά την ανάρρωση του τον βρίσκομαι να ασχολείται με την πολιτική σε παραμεθόρια περιοχή της Ουκρανίας.
Αλλά, οι θύελλες στη ζωή του νεαρού οραματιστή δεν έχουν τέλος…
Το 1927 βαριά ασθένεια τον καθηλώνει στο κρεβάτι, τον ταλαιπωρεί για ένα χρόνο, στο τέλος του οποίου ο 24χρονος Νικολαι λόγω της ασθένειάς του χάνει το φως του, είναι πλέον τυφλός. Τι θα συμβεί;
-Κάθε στιγμή νικούμε μάνα… να η ζωή… θα νικήσω την τύφλωση, λέει στην φτωχιά γριά μάνα του και ρίχνεται και πάλι στον αγώνα. Μαθαίνει την γραφή των τυφλών, διαβάζει με την αφή, και παλεύοντας ηρωικά με την αρρώστια του αποφασίζει να ασχοληθεί επιτέλους με τις σπουδές του και γράφεται στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο όπου και παρακολουθεί μαθήματα λογοτεχνίας δι’ αλληλογραφίας.
1930. Ο τυφλός και παράλυτος από τους πόνους Νικολάι πιστεύοντας ότι η ζωή δεν αξίζει να τη ζει κανείς χωρίς να προσφέρει, με θεληματική υπομονή και αυτοκυριαρχία, μπαίνει και πάλι στη φάλαγγα του αγώνα αυτή τη φορά από τη πλευρά του συγγραφέα. Ο Νικολάι γράφει το πρώτο του βιβλίο. Όλα όσα βίωσε στην Ουκρανία, οι αγώνες του Ουκρανικού λαού και η διαμόρφωση της νέας κοινωνίας μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, αποτυπώνονται σε αυτό το πρώτο του βιβλίο: «Πώς δενότανε το ατσάλι».
Στον Νικολάϊ Οστρόφσκι το 1935 απενεμήθη ο τίτλος του επιτρόπου Ταξιαρχίας, ενώ το 1966 τιμήθηκε μετά θάνατον με το παράσημο Λένιν και το βραβείο της Λενινιστικής Κομσομόλ.
| ΠΩΣ ΔΕΝΟΤΑΝΕ Τ' ΑΤΣΑΛΙ |