Τελευταίες αναρτήσεις

Η 2η έκδοση της βλάχικης γραμματικής είναι γεγονός. Περιέχει περισσότερες πληροφορίες για τις κλίσεις των λημμάτων. Έχουν γίνει διορθώσεις και έχουν διατυπωθεί με μεγαλύτερη σαφήνεια οι κανόνες. Έχουν προστεθεί περισσότερα παραδείγματα για την παραγωγή των χρόνων και την παθητική φωνή των ρημάτων. Σε συνδυασμό με την   

Περισσότερα...

Η καταγραφή μιας κατ' εξοχήν προφορικής γλώσσας, όπως η βλάχικη, παρουσιάζει μια μοναδική πρόκληση: πώς μπορεί το γραπτό σύμβολο να αποδώσει με ακρίβεια τον ζωντανό ήχο;

Περισσότερα...

Κυκλοφόρησε η νέα, ψηφιακή έκδοση του ελληνοβλάχικου Λεξικού (Έκδοση 1.0 - Αύγουστος 2026)

Με μεγάλη χαρά σάς παρουσιάζουμε τη ριζική ψηφιακή αναβάθμιση του ηλεκτρονικού μας λεξικού. Η νέα έκδοση σχεδιάστηκε από την αρχή με γνώμονα την ταχύτητα και την επιστημονική ακρίβεια, αποτελώντας ένα ζωντανό εργαλείο διάσωσης της Βλάχικης γλώσσας.

Περισσότερα...

Γιατί γράφτηκαν αυτή η γραμματική και αυτό το λεξικό.

Η βλάχικη γλώσσα διατηρήθηκε για αιώνες κυρίως ως προφορική γλώσσα. Κάθε περιοχή ανέπτυξε τη δική της τοπική λαλιά, με μικρές ή μεγαλύτερες φωνητικές και λεξιλογικές διαφορές. Παράλληλα, προτάθηκαν διάφοροι τρόποι γραφής, οι περισσότεροι από τους οποίους βασίστηκαν σε ιστορικά, ετυμολογικά ή γλωσσολογικά κριτήρια.

Περισσότερα...

Στις 2 Μάη 1943 συντελέστηκε ένα γεγονός εξαιρετικής σημασίας για το αντάρτικο κίνημα στην Ελλάδα. Με απόφαση που πήραν σε κοινή σύσκεψη η ΚΕ του ΕΑΜ και η ΚΕ του ΕΛΑΣ, ιδρύθηκε το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ. Με την ίδρυση του Γενικού Στρατηγείου του, ο λαϊκός στρατός απέκτησε την κεντρική του διοίκηση, που τους εξασφάλιζε έγκυρη, ενιαία και συντονισμένη καθοδήγηση και διεύθυνση. Το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ αποτελέστηκε από τους: συνταγματάρχη Στέφανο Σαράφη, στρατιωτικό διοικητή, Άρη Βελουχιώτη, καπετάνιο και Ανδρέα Τζήμα, αντιπρόσωπο του ΕΑΜ. Τ

Περισσότερα...

Πριν συνεχίσουμε ας λάβουμε υπ’ όψη κάποιες παραδοχές: Εμφύλιος. Το επίθετο χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει συγκρούσεις  που γίνονται ανάμεσα σε ανθρώπους που ανήκουν στο ίδιο έθνος, φυλή ή γενικότερα στο ίδιο οργανωμένο σύνολο. Δημιουργείται εδώ ένα ερώτημα. Είναι εμφύλιες συγκρούσεις οι μάχες μεταξύ Ελλήνων και καταχτητών; Προφανώς και όχι. Οι συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων και συνεργατών (Ελλήνων) του καταχτητή; Οι συγκρούσεις δηλ. μεταξύ αντιστασιακών οργανώσεων και συνεργατών των καταχτητών (ταγματασφαλίτες, δοσίλογοι, κουκουλοφόροι, χίτες); Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε κάθε σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων, εμφύλιο;

Περισσότερα...

                 DiaOdig      lexiko  Dentroyoutube1ayoutube2  mail

Νίκος ΤσιφόροςΓεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1909. Δύο χρόνια αργότερα η οικογένεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Από τα έντεκά του χρόνια ο Νίκος Τσιφόρος άρχισε να ασχολείται μανιωδώς με το γράψιμο, ενώ την πρώτη του επιθεώρηση την έγραψε το 1928 για ένα θερινό θέατρο στη Φρεαττύδα. Η πρώτη του αυτή προσπάθεια απέτυχε αλλά ο Νίκος δεν απογοητεύτηκε. Αφού πήρε το πτυχίο της Νομικής, εργάστηκε για δυο χρόνια στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στη συνέχεια παραιτήθηκε για να μπαρκάρει στα καράβια.

Ως το 1939 άλλαζε συνέχεια επάγγελμα, αλλά συνέχιζε να γράφει δημοσιεύοντας κείμενά του σε διάφορα έντυπα. Η πρώτη μεγάλη του επιτυχία ήρθε το 1944 όταν ο θίασος του Δημήτρη Χορν και της Μαίρης Αρώνη αποφάσισε να ανεβάσει στο θέατρο Ακροπόλ το θεατρικό έργο του Τσιφόρου «Η πινακοθήκη των ηλιθίων». Τέσσερα χρόνια αργότερα, την περίοδο 1948-49 έκανε και την πρώτη του ταινία, η οποία προβλήθηκε με τον τίτλο «Τελευταία αποστολή», σε σενάριο και σκηνοθεσία δική του.
Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες (Προοδευτικός Φιλελεύθερος, Βήμα, Ελεύθερος Κόσμος) και περιοδικά (Τραστ, Ρομάντσο, Ταχυδρόμος, Πάνθεον), ενώ έγραψε πάνω από 40 θεατρικά έργα και περισσότερα από 80 σενάρια. Κάποια αυτά τα έγραψε μόνος του και άλλα σε συνεργασία, κυρίως με τον Πολύβιο Βασιλειάδη, με τον οποίο δημιούργησαν ένα από τα πιο σημαντικά δίδυμα θεατρικών συγγραφέων.

Ο Τσιφόρος πέθανε στις 6 Αυγούστου 1970.

 

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΣΙΦΟΡΟΣ ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΟΙ ΦΡΑΓΚΟΙ
Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΣΙΦΟΡΟΣ   ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΟΙ ΦΡΑΓΚΟΙ Α'
    ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΟΙ ΦΡΑΓΚΟΙ Β'

 

   
 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ