Επιστολή των εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ στους μαθητές
για την 25η Μαρτίου
Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια
Ίσως έχεις βαρεθεί να ακούς συνέχεια για επετείους και γιορτές, ειδικά σήμερα που η πολιτική της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του συστήματος των εφοπλιστών, των επιχειρηματιών κάνουν επίθεση στη ζωή σου και στην οικογένειά σου. Κράτα όμως το εξής: ό,τι επίθεση και να σου κάνουν, δε θα σταματήσουν ποτέ να στοχεύουν στο μυαλό σου. Γι’ αυτό σου λένε ψέματα και μισές αλήθειες και για την 25η Μαρτίου, όπως κάνουν και για την 28η Οκτώβρη αλλά και για το Πολυτεχνείο.
Του Αναστασίου Αγ. Τασινού
Εισαγωγή
Με το παρόν άρθρο δεν είναι στις προθέσεις μου να αναφερθώ στα καθήκοντα του διευθυντή του σχολείου, τα οποία εξάλλου περιγράφονται με σαφήνεια στη Σχολική Νομοθεσία. Επιδίωξή μου είναι, μέσα από τις προσωπικές διαδρομές στη Δημοτική εκπαίδευση, να αναδειχτούν μερικές καλές πρακτικές για το διευθυντή και το Σύλλογο Διδασκόντων, που συμβάλλουν στην εύρυθμη και ποιοτική λειτουργία του σχολείου. Οι καλές αυτές πρακτικές βρίσκουν την καλύτερη εφαρμογή τους, σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο διοίκησης του σχολείου, που θα υπηρετείται από ικανούς εκπαιδευτικούς και όχι από αρεστούς του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος.
Περισσότερα: Διευθυντής σχολείου, ο βασικός κρίκος στη δομή της εκπαίδευσης
Tο τελευταίο διάστημα προβάλλεται σε Πανελλαδικό επίπεδο το ζήτημα του Σχολικού Εκφοβισμoύ – (Bullying).Ημερίδες, διαλέξεις, τηλεοπτικές εκπομπές, ευρωπαϊκά προγράμματα, δημιουργούν εντύπωση ότι τα σχολεία στη χώρα μας έχουν καταντήσει “γκέτο ανομίας”. Ο τρόπος που το ζήτημα προβάλλεται δημιουργεί μια σειρά από σοβαρά ερωτήματα. Το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών θέλοντας να συμβάλει στον προβληματισμό, θέτει κάποια ερωτήματα κι επιχειρεί κάποιες «απαντήσεις».
1)Είναι σήμερα το πιο σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας στα σχολεία ο λεγόμενος «σχολικός εκφοβισμός» ;
Την ώρα που τα σχολεία δεν έχουν λεφτά για φωτοτυπίες ή πετρέλαιο, που οι οικογένειες πασχίζουν «με νύχια και με δόντια» να τα βγάλουν πέρα με την ανεργία, τη φτώχεια, την ανέχεια, αλλά και με την λεγόμενη «δωρεάν παιδεία» .... αυτή είναι άραγε η πιο κατάλληλη στιγμή να μιλήσουμε για το «σχολικό εκφοβισμό»; Ή μήπως θα ήταν προτιμότερο να συζητάμε πώς θα εξασφαλίσουμε σ΄ όλα τα παιδιά του σχολείου θέρμανση, εμβολιασμό και φαί, αφού υπάρχουν παιδιά στα σχολεία μας που δεν έχουν τίποτα απ΄ αυτά ; Μήπως θα έπρεπε να συζητάμε πώς να γίνει πιο μικρή η τάξη, πώς θα αλλάξουν τα άθλια σχολικά βιβλία και πώς θα μάθουν όλα τα παιδιά γραμματική και μαθηματικά, αντί να συζητάμε ότι «ένα παιδί έδωσε μια σφαλιαρίτσα σ΄ ένα άλλο συμμαθητή του» κι ύστερα από μισή ώρα έπαιζαν πάλι μπάλα μαζί ;
Του Αναστασίου Αγ. Τασινού
1η : «Αρχή ήμισυ παντός»
2η : «Δάσκαλε, η έδρα της τάξης είναι και για τους μαθητές σου»
Εισαγωγή
Εργάζομαι 31 χρόνια στη Δημόσια Εκπαίδευση, εκ των οποίων 20 χρόνια ως μάχιμος Δάσκαλος, 8 χρόνια ως Διευθυντής πολυθεσίων σχολείων και 3 χρόνια ως Σχολικός Σύμβουλος. Οι τρεις αυτές διαφορετικές οπτικές γωνίες, μου έδωσαν τη δυνατότητα να έχω μια συνθετική άποψη για τις καλές πρακτικές του εκπαιδευτικού μέσα στην τάξη.
Στην εφημερίδα «Αυγή» δημοσιεύτηκε η παρακάτω πρόσκληση:«Οι νέοι/νέες εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ καλούν τους εκπαιδευτικούς της Π.Ε. σε εκδήλωση-συζήτηση με θέμα: Ο υποταγμένος συνδικαλισμός και η αναγκαιότητα για ενότητα της αριστεράς στη δράση - Εμπρός για την αριστερή ΔΟΕ … η εκδήλωση … ανοίγει το ζήτημα της αναγκαιότητας για την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΔΟΕ …». Αντίστοιχο κάλεσμα έχουν κάνει και οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ για την αναγκαιότητα μιας «ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΟΛΜΕ». Είναι ασφαλώς δικαίωμα του κάθε Κόμματος να πραγματοποιεί τις εκδηλώσεις που κρίνει σκόπιμες. Προκύπτουν ωστόσο τα παρακάτω ερωτήματα: