Η αντιληψη ότι ο ανεργος δεν χρειαζεται τον παιδικο σταθμο είναι ΗΛΙΘΙΑ?
Ολα στους χορηγους........
ΔΗΜΟΥ ΠΩΓΩΝΙΟΥ
Κυρίες και κύριοι, κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, Κε πρόεδρε, Κε Δήμαρχε:
Η Δημοτική Αρχή του Δήμου Πωγωνίου έχοντας ως προμετωπίδα αυτό που και προεκλογικά υμνούσε τον¨ Καλλικράτη τον υλοποίησε χωρίς παρέκκλιση.
Με έκπληξη διάβασα στα «ΔΟΛΙΑΝΙΤΙΚΑ ΝΕΑ» στη σελίδα 8, το άρθρο «Καθαρά λόγια για καθαρά και όμορφα Δολιανά». Ευχάριστη, που οι τοπικοί άρχοντες επιτέλους με το θεσμικό τους ρόλο απαντούν στους συμπολίτες, εξηγούν την άποψή τους και τον τρόπο που σκέφτονται να λύσουν τα προβλήματα που είναι φυσικό να δημιουργούνται σε κάθε περιοχή.
Πολύ καλά έκανε το Δελτίο της Αδελφότητας και το δημοσίευσε. Ελπίζω να ήταν σε συνεννόηση με τον Αλέξη για την φιλοξενία στη στήλη του.
Ήταν εργάτες γης στη γειτονιά μας, στο Δήμο μας, στο Δήμο Καλπακίου. Δούλευαν στα θερμοκήπια στην περιοχή της Βελλάς. Είχαν αφήσει τις οικογένειές τους, τις πατρίδες τους κι ήρθαν στα μέρη μας για ένα μεροκάματο, για ένα καλύτερο σήμερα, για ένα ελπιδοφόρο αύριο.
Δούλευαν μέχρι χτες…
Σήμερα μπροστά στα σκαλοπάτια της Νομαρχίας Ιωαννίνων κάνουν απεργία πείνας!!! Απεργούν διεκδικώντας την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων, που τους οφείλει η εργοδοσία, την αξιοπρεπή στέγαση και σίτισή τους και τη δυνατότητα πρόσβασης στην περίθαλψη.
Είναι 35 περίπου νέα παλικάρια μετανάστες από τη Σενεγάλη και το Πακιστάν, που δούλευαν σαν είλωτες και ζούσαν σαν παρίες στα θερμοκήπια φασολιών και ντομάτας της περιοχής μας. Στις 10 ώρες δουλειάς και τα 20 ευρώ μαύρο μεροκάματο, προστίθενται οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Στεγάζονταν σε σκελετούς θερμοκηπίων με μόνωση από μουσαμά και φελιζόλ. Κοιμόνταν σε κρεβάτια από κασόνια, δεν είχαν τουαλέτα και έκαναν μπάνιο σε υπαίθριες ντουζιέρες με ελάχιστο κρύο νερό. Με αυτοσχέδιες «θερμάστρες» - τενεκέδες που έκαιγαν χαρτόκουτα - ζεσταίνονταν και μαγείρευαν ό,τι έβρισκαν από τα θερμοκήπια. Δεν είχαν τη δυνατότητα πρόσβασης σε φαγητό και πόσιμο νερό, δεν μπορούσαν να μετακινηθούν. Ζούσαν και κοιμόταν, χωρίς ρεύμα μέσα στα λασπόνερα και στο κρύο, χωρίς ευρώ στην τσέπη, χωρίς καμία κρατική βοήθεια και στήριξη.