Κολλητήρι: Γιατί τα νοσοκομεία μας δεν έχουν γιατρούς , δεν έχουν μηχανήματα, δεν έχουν ασθενοφόρα, δεν έχουν ……..
Καραγκιόζης: Αμάν πια μ’ έπρηξες… Κοστίζουν πολύ και δεν κάνουν καλή δουλειά……..
Κολλητήρι: Γιατί ρε μπαμπάκο;
Καραγκιόζης: Γιατί όταν μπαίνεις «μέσα» συνήθως γίνεσαι καλά…
Κολλητήρι: Και είναι κακό αυτό;
Καραγκιόζης: Ναι ρε «τενεκέ»! Γιατί δεν γίνεται, τη μία να σε πηγαίνουν ξάπλα στο Datsun και σε δύο μέρες να βγαίνεις όρθιος… δεν είναι σωστό!

Έπρεπε, λοιπόν, να εμφανιστεί ένας νέος ιός για να σκορπίσουν τα παραμύθια, που μας τάϊζε το σύστημα για να μας νανουρίσει!

Ένας ιός τα κάνει όλα…

Ένας ιός… που φοράει …κορώνα!

Ένας ιός …βασιλικός!

Μην κατασκευάζετε ενόχους.
Μην ψάχνετε συγχωροχάρτι.
Κατασκευάστε κλίνες ΜΕΘ, ψάξτε αναπνευστήρες.
Εμείς θα συνεχίσουμε με τον πιο αποφασιστικό και πειθαρχημένο τρόπο να μένουμε σπίτι, να περιορίζουμε τη διάδοση της νόσου, να σπάσουμε όσο γίνεται περισσότερο την αλυσίδα μετάδοσης.
Θα αποδεχτούμε συνειδητά την απαγόρευση κάθε άσκοπης μετακίνησης εν μέσω πανδημίας, ξέροντας ότι υπάρχει ΚΑΙ ατομική ευθύνη.
Την αναλαμβάνουμε.

Πόλεμος υγειονομικός σημαίνει να εκτιμήσεις τις πιθανές απώλειες και να έχεις χτίσει γερές άμυνες, συστήματα υποδοχής που θα αντέξουν.

Οι άμυνες δεν χτίζονται με διαγγέλματα και επικοινωνιακή στρατηγική.
Χτίζονται με εκτεταμένες, «πολεμικού» χαρακτήρα πρωτοβουλίες που σε λίγα εικοσιτετράωρα θα μπορέσουν να καλύψουν τις εγκληματικές ελλείψεις και κενά του Συστήματος Υγείας.
Χωρίς την παραμικρή φειδώ για το οικονομικό κόστος.

Μένουμε μέσα επειδή την ατομική ευθύνη τη μάθαμε μέσα στη συλλογική ευθύνη και το κοινωνικό χρέος.

Επειδή η συλλογική ευθύνη είναι το νόημα και το μέτρο της ατομικής συνέπειας.

Επειδή η ατομική ευθύνη είναι η στράτευση στην κοινωνική αναγκαιότητα.

Μένουμε μέσα όχι επειδή σας εμπιστευόμαστε. Αλλά επειδή ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ.