« »

Αναρχικός και τραπεζίτης- παράνοια;

Δημοσιεύθηκε : Παρασκευή, 09 Φεβρουάριος 2018 Αναρτήθηκε από τον/την Δημήτριος Φασούλας

Το τελευταίο διάστημα χρησιμοποιούνται κατά κόρον οι επιθετικοί προσδιορισμοί «αριστερός», «διεθνιστής», «πατριώτης» «κομμουνιστής»… Πολλές φορές γίνονται συζητήσεις είτε δια ζώσης είτε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης αλλά και στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Συζητήσεις που προσπαθούν να διερευνήσουν, πώς μπορεί κάποιος να δηλώνει κάτι ενώ η πρακτική του είναι διαφορετική. Πώς μπορεί π.χ. ο κος Κατρούγκαλος να δηλώνει κομμουνιστής και να παίρνει μέτρα που πλήττουν την εργατική τάξη. Ή πώς μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να δηλώνει «αριστερός» και να ψηφίζει μνημόνια. Παραθέτω μερικά ενδεικτικά αποσπάσματα από το εκπληκτικό βιβλίο του Φ. Πεσσόα, «Ο αναρχικός τραπεζίτης» στο οποίο μπορείτε να δείτε τον τρόπο με τον οποίο πολύ εύκολα διαστρεβλώνεται η θεωρία έτσι που να συμβαδίζει με τη πράξη. Σε ηλεκτρονική μορφή θα το βρείτε εδώ.

Είχαμε τελειώσει το δείπνο. Απέναντί μου καθόταν ο φίλος μου ο τραπεζίτης, μέγας έμπορος και ξακουστός κομπιναδόρος· κάπνιζε σα να νη σκεφτόταν τίποτα…. Στράφηκα χαμογελαστός προς το μέρος του:
«Αλήθεια! Κάποιος μου διηγήθηκε ότι παλιότερα ήσαστε αναρχικός».
«Όχι μόνο ήμουν, αλλά και παραμένω. Απ’ αυτή τη σκοπιά δεν έχω αλλάξει. Είμαι αναρχικός».
«Μα τι μου λέτε τώρα! Εσείς αναρχικός; Από πού κι ως πού αναρχικός; Ίσως εννοείται τη λέξη διαφορετικά…»
«Διαφορετικά απ’ ό,τι συνηθίζεται; Όχι καθόλου. Τη χρησιμοποιώ με τη συνηθισμένη της έννοια».
*******
«Ακούστε με! Βγήκα από το λαό, κατάγομαι απ’ την εργατική τάξη της πόλης. Όπως καταλαβαίνετε, κανένα τυχερό δεν είχα από κούνια, ούτε κοινωνική θέση ούτε τις αντίστοιχες γνωριμίες. Έτυχε μόνο να έχω απ’ τη φύση καθαρό μυαλό και αρκετά ισχυρή θέληση…»
*******
«Ήμουν ανέκαθεν λίγο πολύ συνειδητοποιημένος. Ένιωθα αυτή την αμηχανία και ήθελα να την κατανοήσω. Έτσι έγινα ένας συνειδητός και πεισμένος αναρχικός που παραμένω ακόμα και σήμερα».
«Καλά κι ωραία όλ’ αυτά.. Όμως κοιτάξτε, υπάρχει κάτι ακόμη… Ο αληθινός αναρχικός δε θέλει την ελευθερία μόνο για τον εαυτό του αλλά και για τους άλλους. Νομίζω πως θέλει ελευθερία για όλη την ανθρωπότητα…»
«Δίχως άλλο. Σας έχω πει ότι μ’ αυτήν που αποδείχτηκε για μένα η μόνη αναρχική μέθοδος, ο καθένας πρέπει να απελευθερωθεί μόνος του. Εγώ τον εαυτό μου τον απελευθέρωσα. Γιατί δεν κάνουν και οι άλλοι, οι σύντροφοί μου το ίδιο; Εγώ δεν τους εμποδίζω. Θα ήταν εξάλλου έγκλημα αν το ‘κανα. Δεν τους εμπόδισα ούτε καν αποσιωπώντας την αληθινή αναρχική μέθοδο, αντίθετα, μόλις την ανακάλυψα, τους την παρουσίασα με σαφήνεια…»
*******
«Αγαπητέ μου φίλε, αφού σας το έχω ξαναπεί, σας το έχω αποδείξει και σας το επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά… Η μόνη διαφορά είναι πως οι άλλοι είναι μόνο στη θεωρία αναρχικοί, ενώ εγώ είμαι και στην πράξη, εκείνοι είναι μυστικιστές αναρχικοί ενώ εγώ είμαι επιστήμονας αναρχικός, αυτοί είναι αναρχικοί που σκύβουν, ενώ εγώ είμαι ένας αναρχικός που αγωνίζεται κι ελευθερώνεται… Με μια λέξη: οι άλλοι είναι ψευτοαναρχικοί ενώ εγώ είμαι αναρχικός».