« »

Ο "μύθος" της ανταγωνιστικότητας

Δημοσιεύθηκε : Παρασκευή, 03 Μάρτιος 2017

Η ανταγωνιστικότητα, είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσει να βγει η χώρα από την κρίση και να αναπτυχτεί η οικονομία. Μια φράση που, εδώ και χρόνια, ακούγεται από επίσημα, επιστημονικά, πολιτικά χείλη. Έγκυροι και αδιαμφισβήτητου κύρους οικονομολόγοι, υποστηρίζουν με θέρμη αυτή την άποψη. Οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν μπορούν να ανταγωνιστούν, στη διεθνή και εγχώρια αγορά, τα προϊόντα άλλων επιχειρήσεων. Οι τιμές είναι ένα ζήτημα, ο τρόπος διανομής ένα άλλο, η προώθηση ένα τρίτο και πάει λέγοντας. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι τωρινό. Πάντα υπήρχε αυτή η εξήγηση. Πρέπει να γίνεται ανταγωνιστικοί. Είναι όμως έτσι;


Αν φέρουμε στη μνήμη μας την εικόνα των καταστημάτων της περιοχής που ζούμε πριν είκοσι χρόνια, θα διαπιστώσουμε ότι σχεδόν όλες οι μικρές επιχειρήσεις έχουν κλείσει. Αν θυμηθούμε τις μάρκες των προϊόντων που κυκλοφορούσαν, θα διαπιστώσουμε ότι έχουν χαθεί οι περισσότερες. Γιατί συνέβη αυτό; Όλοι οι επιχειρηματίες αυτοί, οι μικρομεσαίοι αυτοαπασχολούμενοι έκαναν λάθος επιλογές; Δεν θέλησαν να είναι ανταγωνιστικοί; Δεν προσπάθησαν να έχουν ελκυστικές τιμές; Ο καθένας μας μπορεί να βρει αρκετά παραδείγματα από το μικρόκοσμό του που αποδεικνύουν το αντίθετο.
Παρακάτω μπορούμε να δούμε τρόπους που μπορούν να οδηγήσουν σε διάλυση μια επιχείρηση, ανεξάρτητα από τον τρόπο λειτουργίας της.
1) στέρηση των πρώτων υλών («... είναι μια από τις σπουδαιότερες μεθόδους για την εξαναγκαστική προσχώρηση στο καρτέλ»)•
2) στέρηση των εργατικών χεριών με τις «συνεργασίες» (δηλαδή με συμφωνίες των καπιταλιστών με τις εργατικές ενώσεις, για να πιάνουν οι εργάτες δουλειά μόνο σε επιχειρήσεις πού ανήκουν στο καρτέλ)•
3) στέρηση του εφοδιασμού
4) αποκλεισμός από την αγορά κατανάλωσης
5) συμφωνία με τον αγοραστή να έχει εμπορικές σχέσεις αποκλειστικά με τα καρτέλ
6) σχεδιασμένη μείωση των τιμών (για την καταστροφή των «εξωκαρτελικών», δηλαδή των επιχειρήσεων πού δεν υποτάσσονται στους μονοπωλητές, ξοδεύονται εκατομμύρια για να πωλούνται επί ορισμένο χρονικό διάστημα τα εμπορεύματα σε τιμές κάτω από το κόστος. Στη βιομηχανία της βενζίνης υπήρξαν παραδείγματα μείωσης των τιμών από 40 σε 22 μάρκα, δηλαδή σχεδόν στο μισό!)•
7) στέρηση της πίστωσης
8) κήρυξη μποϋκοτάζ. Δεν έχουμε πια μπροστά μας την πάλη τού συναγωνισμού των μικρών και των μεγάλων, των τεχνικά καθυστερημένων και των τεχνικά προοδευμένων επιχειρήσεων. Έχουμε μπροστά μας το πνίξιμο από τούς μονοπωλητές εκείνων πού δεν υποτάσσονται στα μονοπώλια, στο ζυγό τους, στην αυθαιρεσία τους.

Ο γερμανός οικονομολόγος Κέστνερ αφιέρωσε ειδικό έργο στην «πάλη ανάμεσα στα καρτέλ και στις έξω από τα καρτέλ εταιρίες», δηλαδή στους επιχειρηματίες πού δεν μπήκαν στα καρτέλ. Το έργο αυτό το ονόμασε «ο εξαναγκασμός για οργάνωση». Στο έργο του αυτό λοιπόν αναφέρει τους παραπάνω τρόπους και συνεχίζει.

"... Δεν έχουμε πια μπροστά μας την πάλη τού συναγωνισμού των μικρών και των μεγάλων, των τεχνικά καθυστερημένων και των τεχνικά προοδευμένων επιχειρήσεων. Έχουμε μπροστά μας το πνίξιμο από τούς μονοπωλητές εκείνων πού δεν υποτάσσονται στα μονοπώλια, στο ζυγό τους, στην αυθαιρεσία τους...
...Ακόμη και μέσα στη σφαίρα της καθαρά οικονομικής δραστηριότητας"  γράφει ό Κέστνερ "γίνεται μια ορισμένη μετατόπιση από την εμπορική δραστηριότητα, με την προηγούμενή της έννοια, στην οργανωτικο-κερδοσκοπική. Τη μεγαλύτερη επιτυχία δεν την έχει ο έμπορος που, στηριζόμενος στην τεχνική και εμπορική του πείρα, ξέρει να υπολογίζει καλύτερα τις ανάγκες των πελατών και πού είναι σε θέση να βρίσκει και, μπορεί να πει κανείς, να «θέτει σε ενέργεια» τη ζήτηση, ή οποία βρίσκεται σε υπολανθάνουσα κατάσταση, αλλά ή κερδοσκοπική μεγαλοφυΐα, πού είναι σε θέση να υπολογίζει από πριν ή έστω και να προαισθάνεται μόνο την οργανωτική ανάπτυξη και τη δυνατότητα ορισμένων σχέσεων ανάμεσα στις ξεχωριστές επιχειρήσεις και στις τράπεζες..."*


Ο Κέτσνερ ήταν οικονομολόγος του 19ου αιώνα. Αστός οικονομολόγος. Τα παραδείγματα και η τεκμηρίωσή του αναφέρονται στην οικονομία της αγοράς γύρω στα 1900. Δεν είναι ντροπή και υποκρισία μετά από ένα και αιώνα να συνεχίζουν να μας κοροϊδεύουν με την προτροπή

γίνεται ανταγωνιστικοί για να μπορέσετε να βγείτε από την κρίση;

*Τα αποσπάσματα πάρθηκαν από το βιβλίο Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ - του Β. Ι. Λένιν 1917, ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ 1988. Μπορείτε να βρείτε τα αποσπάσματα εδώ (σελ.: 25-27 στο ηλεκτρονικό βιβλίο, 327-329 στο έντυπο)